Izložba “Višak smisla” Milana Nešića biće otvorena 27. marta u SKCNS Fabrici u 19 časova. Izložba je otvorena do ponedeljka 3. aprila. Rođen 1976. godine u Sremskoj Mitrovici.
Upisao Fakultet likovnih umetnosti u Prištini 1997. godine. Diplomirao na Katedri za slikarstvo Akademije umetnosti u Novom Sadu 2003. godine.
Završio Master studije na Katedri za slikarstvo Akademije umetnosti u Novom Sadu 2015. godine.
Izlagao samostalno na 23 izložbe. Učestvovao na preko 50 grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu.
Dobitnik godišnje nagrade Akademije umetnosti Novi Sad za slikarstvo 2003. godine i nagrade “Perspektivni” kao najbolji mladi stvaralac u kategoriji slikarstvo “Art Klinike” 2003. godine.
Na granici: Između fovističke apstrakcije i „slikarskog dadaizma“
Milan Nešić je umetnik koji nikada nije napustio slikarski medij kao osnovno sredstvo svog umetničkog izraza. Njegova likovna istraživanja temelje se na promišljanju kriterijuma uspostavljenih unutar koncepcija likovne forme čak i onda kada je eksperimentalnim pristupom korišćenim materijalima dovodio u pitanje njene granice ili kada je tendeciozno išao izvan ustanovljenih pravila. Ipak, Nešića interesovanja utelovljena u slikarskom opusu sticajem okolnosti nisu pozicionirala izvan okvira savremene scene vizuelnih umentosti budući da je periodično prisutan na najznačajnijim manifestacijama koje nude uvide u savremenu umetničku praksu.
Najnoviju seriju radova Milana Nešića u poređenju sa dosadašnjim opusom odlikuje diskretnije prisustvo ready made objekata koji se u statusu trodimenzionalnih elemenata integrišu u sliku. Slučajnost i bezinteresnost bili su osnovna načela pri izboru objekata za svakondevnu upotrebu. Oni se više ne nameću kao samostalni objekti kako bi se drskim prisustvom suprotstavljali samoj definiciji slike koja je ravna, dvodimenzionalna ploha, već sada predstavljaju „maskiraniji“ element koji se ne nameće na način da podseća na prelom između vizuelnih i likovnih umetnosti, između predadaističkih i dadaističkih umetničkih praksi.
S druge strane, Nešić u najnovijoj seriji slika razvija jednu vrstu dadaističke prakse unutar samog slikarstva. Naime, Marsel Dišan je govorio o tome da njegovi ready made artefakti imaju polazište i u promišljanju samog slikarskog postupka kada slikar koristi industrijske boje. Te industrijske boje i ostala sredstva od kojih je načinjena slika jesu već postojeći proizvodi. Kada Nešić koristi slikarske uljane boje on ih tretira na isti način na koji bira već proizvedene oblike. On koristi one boje koje su mu na dohvat ruke, nezavisno od njihove kolorističke vrednosti. Prevaga crteža u odnosu na boju samo podcrtava sekundarni karakter kolorita uprkos tome što je kolorit Nešićevih slika intenzivan, svež i tonski uravnotežen.
Na prvi pogled bi se moglo reći da ižložene slike nalaze referencu u nekoj od fovističkih apstraktnih kompozicija Kleovog rada. No, čini se da Nešićeve slike nisu slike slikara već slike dadaiste koji se vraća slici.
dr Tamara Đorđević
